Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Παιδόφιλος, αιμομίκτης και ανεμοδείκτης (aka 12 χιλιοστόλιτρα για την εξαδέλφη μου)

Όλοι μας γνωρίζουμε τον κύριο Κούραιο Γόγκουνα (για λόγους συντομίας Τ). Ένας μεσήλικας με καπελάκι, χαμόγελο και ολόλευκα αθλητικά παπούτσια. Μπορεί τα μαλλιά του να ασπρίσανε, να ξέβαψε η μπογιά του, να χάθηκε η γοητεία του αλλά αυτός μένει πάντα αφοσιωμένος στον σκοπό του. Τριγυρίζοντας σαν το φάντασμα στα καντούνια διασχίζοντας τους δρόμους ενός παγωμένου τοπίου αναζητά την λεία του. Τα ανασηκωμένα μαλλιά του χρησιμεύουν ως ανεμοδείκτης κι άλλοτε ως ραντάρ. Προς τo oπου φυσάει ο άνεμος εκεί θα είναι και το επόμενο λιμάνι. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι ποτέ δεν έχει γλιτώσει από βέβαιο πνιγμό, απλά επανέρχεται δριμύτερος και καυλωμένος. Κανείς μας δεν ξέρει που μένει, πως τα βγάζει πέρα, ποια τον γέννησε, πότε θα πεθάνει, που ξενυχτά τα βράδια όταν δεν στέκεται δίπλα μας, σε ποιανής κόρης το κρεβάτι έχασε την παρθενιά του, πως ονομάζεται έστω ένα από τα τέσσερα παιδιά του. Φήμες λένε ότι είχε αφήσει έγκυο μια τουρίστα εκ Γερμανίας κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών της διακοπών. Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για την πάρτη της. Πρέπει να είναι πολύ κάθαρμα ο κύριος Τ τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν αφήνεις έγκυο μια τουρίστα και της λες να αναλάβει τα παιδιά μόνη της. Αλλά αυτό δεν μας απασχολεί για την ώρα. Το μόνο που μετράει είναι να μείνουμε μακριά από κουτσομπολιά και αγάπες. Σωστά; Ή μήπως δεν είναι κουτσομπολιό; Ποιος ξέρει άραγε; Ποια κυρία εγκαινίασε το ερωτικό του θέατρο; Ποια κυρία πρωταγωνίστησε στην πρεμιέρα;

Ας γυρίσουμε λοιπόν πίσω στον χρόνο… Ένα χρόνο μόλις. Κλαριά ενός δέντρου και νιφάδες χιονιού συμπληρώνουν την εικόνα του παραθυριακού τοπίου. Το λευκό φόντο έρχεται σε αρμονία με τις χειμωνιάτικες δροσοσταλίδες του πρωινού σπέρματος. Ξυπνά. Δίπλα του βρίσκεται ροχαλίζοντας μια ολόγυμνή κυρία πλέοντας σε πελάγη λίπους τρίχας και ρυτίδας. Ο φίλος μας αναλογίζεται εαν η βραδινή του παρτενέρ ήταν κάποιο μέλος του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος ή απλά μια γηραιά περαστική από την κλίνη του. Παρατηρώντας το σπέρμα που έχει απομείνει στο ξέκαβλο πέος του ανακαλύπτει γεμάτος έκπληξη ότι απέναντι του εβρίσκετο η τρίτη κατά σειρά μεγέθους και ηλικίας ξαδέλφη του. «Εξαδέλφη!» φωνάζει ενώ πετάγεται ψηλά και προσγειώνεται πάνω στον λαιμό της. Το γόνατα του έχουν ανοίξει και το πλέον ορθωμένο πέος του βρίσκεται μέσα στο στόμα της εξαδέλφης. Το θερμό και υγρό περιβάλλον της στοματικής της κοιλότητας σε συνδυασμό με τις σπασμωδικές κινήσεις του σώματος του θα του χάριζαν έναν υπέροχο οργασμό εντός ολίγων λεπτών. Το σπέρμα αποτελεί προέκταση του εαυτού του και ταυτόχρονο δώρο για την ικανοποίηση της ορέξεως μιας υπέρβαρης κανιβαλίστριας. Η εξαδέλφη απολαμβάνει με μεγάλη χαρά το πρωινό της ξύπνημα που επιβραβεύεται με 12 χιλιοστόλιτρα. Λατρεύει την γεύση του, ούτως ή άλλως δεν παρουσιάζεται κάθε μέρα η ευκαιρία για ένα τέτοιο εξαίσιο γεύμα. Με το που τελειώνει και προσπαθεί να σηκωθεί κάτι συμβαίνει... Η τριχωτή εξαδέλφη δεν αφήνει το πέος του να εκχωρήσει από το στόμα της και το ρουφάει με μανία. «Άσε με εξαδέλφη πονάω!» ωρύεται ο Τ, η εξαδέλφη όμως τίποτα, του κάκου. Συνεχίζει το άρμεγμα για αρκετή ώρα ακόμη μέχρι να του ξανασηκωθεί. Ύστερα από πέντε περίπου λεπτά η στύσις επέρχεται και ο Τ αναποδογυρίζει με τρόπο ώστε να έρθει αντιμέτωπος με το αιδίο της. Μια μάχη που δεν θα γνωρίσει απώλειες. Και οι δύο θα στεφούνε νικητές. Οι γλώσσες συναγωνίζονται η μία την άλλη στην ικανότητα προσφοράς ηδονής. Μπορεί τα μουστάκια της εξαδέλφης να τσιμπάνε το πέος του, αλλά η εκδίκηση έρχεται από τα κάτω καθώς ο Τ είναι αξύριστος για αρκετό καιρό. Το γλείψιμο συνεχίζεται μανιωδώς ώσπου να πλημμυρίσει το κατάστρωμα με υγρά πάσης ερωτικής φύσεως. Τα μουστάκια της εξαδέλφης έχουνε γίνει πλέον άσπρα και όχι από το χιόνι. Το μούσι του έχει γεμίσει υγρά που δεν είναι υπολείμματα ιδρώτα. Αυτό ήταν το ξεπαρθένιασμα της χειμερινής ισημερίας. Μπορεί να περίμενε μέχρι τα πενήντα αλλά το μόνο σίγουρο ήταν ότι άξιζε τον κόπο.

Έρχεται η ώρα όμως να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα, μια πραγματικότητα ανένταχτης ερωτικής μιζέριας και αστείρευτης απογοήτευσης. Ο Τ τριγυρνάει μόνος στα μπαράκια μπας και καμακώσει καμία φοιτήτρια. Έχει ενστερνιστεί την φοιτητική υποκουλτούρα και πετάει με ευκολία το δόλωμα. Πότε δηλώνει ζωγράφος, πότε αρχιτέκτονας, πότε εραστής. Εραστής; Τι εραστής; Πως δηλαδή; Εραστής του ονείρου ίσως. Το μάτι γαρίδα. Ντυμένος με ένα άνετο σαλβαροτό πουκάμισο και αστραφτερά κατάλευκα αθλητικά παπούτσια ακριβοπληρωμένης φίρμας προχωρά έτοιμος για κάθε πιθανό ενδεχόμενο. Πρώτος στόχος; Ένα χιπποειδέστατο έντεχνο αριστερίστικης προέλευσης. «Καλησπέρα μικρή μου, θα μπορούσες να μου πεις το όνομα σου;» , «Μαρία» απαντά η εντεχνεστάτη. «Μαρία, τι υπέροχο και σπάνιο όνομα! σαν την παρθένα παναγία. Αλλά πες μου Μαρία πόσο παρθένα αισθάνεσαι τώρα τελευταία;» με τι μια στο ψητό ο κύριος Γόγκουνας όπως καταλάβατε, η απάντηση όμως δεν άργησε να έρθει: « Όχι κύριε! Δεν έχω σχέση με την θρησκεία σας και ούτε θέλω να αποκτήσω! Εγώ ασπάζομαι το δόγμα της παγκόσμιας προλεταριακής επανάστασης υπό την καθοδήγηση του Λεσβιακού Μαοϊκού Αντιμπεριαλιστικού Μετώπου! Να πάτε αλλού να κάνετε την σιχαμερή σας προπαγάνδα! Χαίρεται!» Δυστυχώς ο Τ αποδείχτηκε προδότης και απέτυχε να διασώσει τις αρχές της ομοερωτικής λεσβιακής επανάστασης. Για μια ακόμη φορά το κίνημα άφησε το πέος του ανέγγιχτο. Κρίμα… Μόλις έχασαν έναν μεγάλο αγωνιστή. Συνεχίζει όμως ακάθεκτος. «Πωπω! Τι ερωτεύσιμες καμπύλες που διαθέτετε αγαπητή μου! Θα μπορούσα να τις περάσω ένα χέρι; Λίγο μόνο, όσο πατάει ο ελέφας…» , «Δεν ντρέπεσαι ρε σκατόγερε να την πέφτεις στις μικρούλες;» Του απάντησε η επόμενη. «Τι είπες; Εγω σας την πέφτω; Εγω σας βλέπω όλες σαν παιδιά μου! Αααα! Όλα κι όλα! Μην με προσβάλλεις κι από πάνω!» «Είσαι και παιδόφιλος, είσαι και αιμομίκτης σιχαμένε! Δεν θα σου κάνω την χάρη όμως! Εξαφανίσου γρήγορα πριν φωνάξω τα παιδιά του κόμματος!» «Διάολε από ποιο κόμμα είστε εσείς;» «Είμαστε από την Κνε!» «Αααα! Για αυτό είστε αγάμητη! Συν τις άλλοις είστε και ηλίθια. Μάλιστα λοιπόν σας πληροφορώ ότι μικρός ήμουνα ενταγμένος στον Λεσβιακό Μαοϊσμό και έχω αρκετές γνώσεις που θα σάπιζαν με μεγάλη ευχαρίστηση μικροαστικά κατακάφια του Χρουστσοφισμού, δεν πρόκειται να συνάψω καμία ερωτική σχέση μαζί σας σινάπσκεϊπ. Να πάτε να πεθάνετε. Γειά σας.» Με αυτά τα τελευταία λόγια ο Τ άφησε ήσυχη την τύπισσα πριν πλακώσουνε τα κνατ.

Ήρθε η ώρα να πάει στο μπάνιο. Επρέπει κι αυτός να βαρέσει μια μαλακία καθώς πλησιάζει η ώρα της βραδινής ονείρωξης. Περνά μέσα από το πλήθος ψάχνοντας την μπορτα του μπάνιου. Ναι, αυτή με το αγοράκι. Φοβάται σίγουρα τις γυναικείες καθώς μια φορά τον είχαν πιάσει να παίρνει μάτι και τον γαμήσαν στο ξύλο. Ανοίγει που λέτε την μπόρτα με το αγοράκι και τι να δει… Η πρώτη του ξαδέρφη η Ερμιόνη να τον παίζει με τα βρακιά κατεβασμένα. Εδώ θα έπρεπε να αναφέρουμε ότι η Ερμιόνη ήταν μια καθηγήτρια γαλλικών για παιδιά γιδικών αναγκών (ο ίδιος ποτέ δεν είχε καταλάβει τι ήταν αυτό). Το σώμα της μικροσκοπικών διαστάσεων, μινιόν που λέμε, με καστανά μαλλιά που χωριζόντουσαν σε δυο πλεξούδες δεμένες με κόκκινα φιογκάκια. Συνήθως φορούσε ένα σκούρο μπλε φόρεμα που μετα βίας κάλυπτε τις ανύπαρκτες καμπύλες της θυμίζοντας μια διεστραμμένη βερσιόν της ηθοποιού από το Μεγαλό Σπίτι στο Λιβάδι αλα Τίντο Μπράς. Αυτό όμως δεν σας αφορά, έτσι;. Αφου την είδε έμεινε έκπληκτος από την αναπάντεχη συνάντηση. «Ερμιόνη, δεν ήξερα πως είχες πούτσο!» Σιγή ενός λεπτού για τον θάνατο του αρχιεπισκόπου. «Και τι πούτσα μάλιστα! Γιδόπουτσα!» Η Ερμιόνη αφού σήκωσε ντροπιασμένη το βλέμμα προς τον Κούραιο σιγομίλησε και είπε «Τώρα γνωρίζεις προφανώς τι είναι οι Γιδικές ανάγκες. Παραδίδω μαθήματα ηδονής σε αρσενικά που έχουν ανάγκη από μια γιδόπουτσα σαν την δικιά μου. Να! Κοίτα την πως γκάβλωσε! Δες πόσο μεγάλη είναι! Κι είμαι άνεργη τρεις μήνες… Έχω έρθει σε αδιέξοδο… κανείς δεν εκτιμάει την πούτσα μου πλέον. Δεν ξέρω τι να κάνω…Άσε που πρέπει να ξυπνήσω και νωρίς αύριο για να πάω στην πορεία του ασφαλιστικού» έλεγε κι έκλαιγε η μικρή μας Ερμιόνη. «Έλα μην κλαις αγαπητή μου Ερμιόνη. Εγώ είμαι εδώ! Εγώ θα σε βοηθήσω! Έλα λοιπόν, άσε με να σου γλείψω την πούτσα» απάντησε ο Κούραιος και σκύβοντας πήρε την πούτσα της στο στόμα ενώ με το άλλο χέρι έκλεισε διακριτά την πόρτα με σκοπό να μην τους πάρουνε είδηση. Η παλάμη χάιδευε την ράχη του πέους αποφεύγοντας με τρόπο τις τρίχες που υπήρχαν διάσπαρτες εδώ κι εκεί, καθώς η γλώσσα του παιχνίδιζε με το κεφάλι αναμένοντας τους καρπούς της νιότης. Αρχικά το έκανε αργά και απολαυστικά και η Ερμιόνη μας κρατούσε κλειστό το στόμα με το ένα χέρι της επειδή της ήρθε εμετός… Την καύλωνε αρκετά το γεγονός ότι τα μούσια του Κούραιου τσιμπάγανε ίσα ίσα το πετσάκι της που σε καμιά περίπτωση δεν χωρούσε ολάκερο στο στόμα του. Πλέον η ταχύτητα του σκαμπανεβάσματος είχε ξεπεράσει το όριο και ο φίλος μας ετοιμαζόταν να αντλήσει την δόση του. Ετοιμάζεται να πιεί τον φρουτοχυμό του και μέσα σε δύο σεκόντ καταπίνει το πολύτιμο υγρό. Η Ερμιόνη μη μπορώντας να κρατηθεί βογγά από ηδονή και αφήνει τα ξερατά ελεύθερα να λούσουν τον αιμομίκτη Γόγκουνα. Ο Κούραιος τινάζεται και αντιδρά ξεσπώντας σε κλάματα. «Γιατί με γέμισες με τις βρωμιές σου εξαδέλφη; Γιατί; Εγώ τι σου κανα; Το μόνο που ήθελα ήταν να σου ‘γλειφα την πούτσα Γιατί με αντιμετώπισες σαν αντικείμενο; Γιατί με υπολόγισες ως έρμαιο των ερωτικών σου ξερασμάτων; Εγώ δεν έχω ψυχή; Στο πηγάδι κατούρησα; ! Γιατί μου φέρθηκες έτσι μωρή κάργια;» - «Συγνώμη Κούραιε, δεν ήξερα πως ένιωθες έτσι για μένα… δεν ήθελα να σου φερθώ τόσο άσχημα… Λυπάμαι… Το μόνο που μένει τώρα είναι να αυτοκτονήσω αλλά δεν έχω κάτι για να αφήσω στον κόσμο εκτός από αυτήν την βοϊδόπουτσα! Μα κάτσε μισό λεπτό…Το νόημα της ζωής μου βρίσκεται ανάμεσα στο πόδια μου; Εγώ νομίζεις ότι ποτέ δεν αγωνίστηκα για τίποτα; Το μόνο που ήθελα ήταν να γαμιέμαι; Εγώ δεν αγωνίστηκα να αλλάξει ο κόσμος; Τόσο ποταπή σου φαίνομαι; Πιστεύεις ότι ποτέ δεν άγγιξα τον έρωτα; Ότι ποτέ δεν άφησα να με πνίξουν τα μαλθακά πλοκάμια της αγάπης; Εγώ δεν ήμουν που ήμουν κάθε Κυριακή στο πόδι για να πάω στην πρωινή λειτουργία; Εγώ δεν μοίραζα τον Ριζοσπάστη, το Προς τη Νίκην και την Ζωή του Χριστού στα υπόλοιπα παιδιά της συνέλευσης; Και τώρα που μεγάλωσα θα μοιράσω την αγάπη μου σε φυλλάδια; Εγώ δεν ήμουν που συνέβαλα στην περιφρούρηση της πορείας από τους προβοκάτορες και τις λεσβίες των Μαοϊκών; Εγω δεν πάλεψα με την σειρά μου για τα δικαιώματα των ερμαφροδιτοφυλοφυλοφυλόφιλων; Όλα αυτά δεν σου κάνουν; Μπορεί το κίνημα να μην κατάφερε να γίνει πλειοψηφικό, αλλά δεν θα τα παρατήσουμε τόσο εύκολα, έτσι;» «Ερμιόνη θα σου πω κάτι τελευταίο» είπε ο Κούραιος «Τι;» Ρώτησε η Ερμιόνα. «ΓΑΜΙΕΣΑΙ!» της απάντησε κοφτά και με στόμφο ο Γόγκουνας ενώ σηκώθηκε και φεύγοντας έκλεισε με δύναμη την πόρτα. Τα φώτα κλεινουν. Ο ήχος mute. Σιγή. Σε αυτό το σημείο θεωρούμε ότι απαντήθηκαν τα βασικά ερωτήματα που προέκυψαν εξαιτίας των ερωτικών του συγκυριών, ας ελπίσουμε πως θα μας απασχολήσει πάλι στο εγγύς μέλλον.


4 σχόλια:

Son of a Bitch είπε...

Τα πορνογραφήματά σας μπορώ να πω πως με άγγιξαν συναισθηματικά. Δεν θα έλεγα πως είναι βέβαια ισάξια του Bataille αλλά νομίζω πως έχουν το δικό τους αυτόνομο ξεχωριστό ύφος. Η συνέχεια προβλέπεται μάλλον ενδιαφέρουσα! Την καλημέρα μου...

ΑλφαΚαπαΒητα είπε...

Σας ευχαριστώ αγαπητέ, μόνο και μόνο που μπαίνετε στον κόπο να με συγκρίνετε με τον Bataille με τιμά :)

Ανώνυμος είπε...

..Απολαυστικότατο !!

gsid

Art3mIs είπε...

ο υπέροχος κ. Τ. πιο ερωτικός από ποτέ έτοιμος για κάθε ξέφρενη περιπέτεια.